MDA

Uit DHPedia
Ga naar: navigatie, zoeken
Chemical
MDA.gif
IUPAC benaming 1-(3,4-methylenedioxyphenyl)-2-amino-propane
Overige namen MDA, Tenamfetamine
Gebruik
Inname Oraal
Dosis 75 - 175 mg
Werkingsduur ~5 uur
Effecten Empathogeen
Tripreports
Chemische Informatie
Familie Amfetamines
Molecuulformule C10H13NO2
Molecuulgewicht 179,22 g/mol
Smeltpunt 183 - 185 °C (HCl-zout)
Marquis Foto Marquis mda DHP.JPG
Marquis Kleur Donker Paars - Zwart
Marquis Beschrijving Bruist
Mecke Foto Mda mecke dhp.png
Mecke Kleur Donker Groen - Bruin
Mecke Beschrijving Bruist
Overige Informatie
Wetgeving Opiumwet, lijst I
MDA-3D.gif


MDA is een amfetamine en staat voor 3,4-methyleendioxideamfetamine.

En heeft de volgende IUPAC benaming: 1-(benzo[1,3]dioxol-5-yl)propaan-2-amine.

Gebruiksinfo

Effecten

Het effect van MDA lijkt sterk op het zeer verwante MDMA, maar wordt over het algemeen als meer euforisch en minder 'speedy' ervaren. Het is ook niet ongebruikelijk voor de gebruiker om lichte visuele veranderingen waar te nemen, hierbij moet o.a. gedacht worden aan kleuren zeer helder te waarnemen.

Dosering

Doorgaans wordt MDA oraal genomen.

Orale dosering:
  • 75 - 100 mg is een lichte dosis
  • 100 - 150 mg is de gebruikelijke dosis
  • 125 - 175 mg is een zeer sterke dosis

Werkingsduur

De werkingsduur verschilt sterk van persoon tot persoon. Maar over het algemeen kan een werkingsduur van tussen de 4 en 6 uur verwacht worden. Met het piek effect doorgaans op een uur, maar dit hangt af van de maag inhoud.

Tripreports

Tripreports MDA

Overige informatie

Geschiedenis

In 1910 wordt MDA voor het eerst gesynthetiseerd door G. Mannish en W. Jacobson. In 1939 worden de eerst dierproeven uitgevoerd en twee jaar later ook op de eerste menselijke proefpersonen met het oog op een medicijn voor de ziekte van Parkinson te ontwikkelen. In 1949 tot 1957 wordt MDA onderzocht als mogelijk antidepressiva door Smith, Klein & French. Meer dan 500 mensen werd MDA gegeven bij dit onderzoek. In januari van 1953 overlijd Harold Blauer tijdens een militair onderzoek aan een overdosis MDA (code name EA-1298). Ze probeerde MDA te gebruiken als mogelijk waarheidsserum. Blauer overleed aan 500 mg MDA IV. Van 1958 tot 1961 wordt MDA gepatenteerd door verschillende onderzoeksgroepen. Bijv. als hoestmedicijn door H.D. Brown (1958) en als een eetlust onderdrukker in 1961. Vanaf 1963 begint MDA steeds populairder te worden als recreatief middel wat tot de dag vandaag nog steeds zo is. Ook al wordt MDA in sommige gevallen verkocht als een MDMA vervanger.

Chemische Eigenschappen

  • Formule: C10H13NO2
  • Moleculair gewicht: 179,22 g/mol
  • Smeltpunt: 183 - 185 °C (van HCl-zout)
  • CAS nummer: 4764-17-4

Synoniemen

  • Tenamfetamine

Links

Amfetamine: B-DFDOBDOIDOMTMA-6Overige

Fenethylamine: 2C-B2C-C2C-E2C-I2C-T-72C-T-21MescalineOverige
Tryptamine: DMT5-MeO-DMTPsilocinePsilocybineαMTDiPTDPT4-HO-MiPT5-MeO-DiPTOverige
Ergoline: LSALSDOverige

Cholinergisch: Nicotine

Aminoindanen: 2-AI5-IAIMDAI
Aminorex: 4-MAR
Amfetamines: AmfetamineMethamfetamineMDAMDMA
Catecholamines: DopamineEpinefrineNor-Epinefrine
Cathinonen: MDPVMephedroneMethylone
Piperazines: BZPmCPPTFMPP
Piperidines: DesoxypipradrolMethylfenidaat
Suiker
Tropaan: Cocaïne
Xanthines: CafeïneTheobromine