Jump to content


Photo

Brain Serotonin Function in MDMA (Ecstasy) Users: Evidence for Persisting NeurotoxicityNeuropsychopharmacology - 2013

MDMA Neurotoxicity

  • Please log in to reply
10 replies to this topic

#1 Phlogiston

Phlogiston

    poelitie

  • Admin
  • PipPipPipPipPipPip
  • 6,298 posts

Posted 17 June 2013 - 11:04 PM

Bron

Full-Text

 

Brain Serotonin Function in MDMA (Ecstasy) Users: Evidence for Persisting Neurotoxicity

 

Conclusion:

Recreational MDMA use in humans is associated with reduced SERT, increased serotonin-2A receptors, and increased excitability in neocortex. It remains possible that preexisting differences, polydrug exposure, or other unknown factors may account for the observed findings. Despite the limitations of suggesting causation from cross-sectional studies, in the absence of evidence suggesting that humans are resistant to the neurotoxic effects of MDMA seen in animals, and given the very strong biological plausibility of the observed findings, we believe that the current evidence strongly suggests that human recreational MDMA use leads to chronic reductions in neocortical serotonin signaling. Further work is needed to understand the clinical consequences of reduced serotonin and whether the inferred reduction in serotonin signaling is secondary to axon loss or a long-lasting functional change.


Drugs against War



... R.I.P. Toasted ...


#2 continuum

continuum

    vergelijkt continue

  • Members
  • PipPipPip
  • 410 posts

Posted 17 June 2013 - 11:25 PM

Niks nieuws onder de zon lijkt me. De onderzoekers hebben publicatieplicht... er moet gepubliceerd worden, maar inhoudelijk hebben ze weinig concreets te melden. Artikel heeft in mij beleving geen body. Auteurs dekken zich ook mooi in als het gaat om hun bevindingen... 



#3 Spec87

Spec87

    Totally Engaged

  • Members
  • PipPipPipPip
  • 461 posts

Posted 17 June 2013 - 11:58 PM

Niks nieuws onder de zon lijkt me. De onderzoekers hebben publicatieplicht... er moet gepubliceerd worden, maar inhoudelijk hebben ze weinig concreets te melden. Artikel heeft in mij beleving geen body. Auteurs dekken zich ook mooi in als het gaat om hun bevindingen... 

 

Het is dan ook een Review artikel, dus logische dat er niks nieuws gemeld wordt. Het is een overzicht van bepaalde recente onderzoeken.

Ik zie niet in wat publicatieplicht hiermee te maken heeft. Het is normale gang van zaken dat zodra er een aantal vergelijkbare conclusies uit individuele onderzoeksartikelen zijn, dat er dan een overzichtsartikel geschreven wordt.

 

Ik ben het ook niet eens met je stelling met dat de auteurs zich indekken. Ze geven in de laatste alinea netjes de beperkingen aan van het onderzoek tot nu toe en dat er meer onderzoek moet worden gedaan naar de gevolgen.

De grote vraag is natuurlijk hoe de relatie is tussen MDMA gebruik en neurotoxiciteit, en wat de klinische/dagelijkse gevolgen zijn van deze neurotoxiciteit.
En wat de invloed is van gebruik van andere middelen (zowel gelijktijdig met de MDMA (directe interactie) als afwisselend.



Stof tot denken in ieder geval.


Life starts at the edge of your comfort zone


#4 continuum

continuum

    vergelijkt continue

  • Members
  • PipPipPip
  • 410 posts

Posted 18 June 2013 - 11:12 AM

Het is een review.. deels daardoor weinig nieuws onder de zon. Klopt. Maar ik denk dat het iets genuanceerder zit. Je hebt review en review. Niet alle gepubliceerde reviews leveren toegevoegde waarde... en dit is denk ik zo'n artikel. Verschillende redenen, maar om te beginnen, ik mis een zekere kritische noot in het geheel. De titel maakt een harde 'toxicity' statement op neuroschaal , maar uit het artikel blijft verdomde weinig over van tastbare toxiciteit op psychosociaal gedrag. Het gaat over een duaal grensvlak (neuroschaal vs. psychosociale schaal), maar waarbij slechts de uitwerking van mdma op neuroschaal wordt uitgewerkt.... effecten v mdma op psychosociale schaal staan niet in verhouding.

 

 

Dit bedoel ik ook met dat indekken. (neem voor het gemak de abstract... wat ben je wijzer geworden als het gaat om de complexe relatie tussen toxiciteit op neuroschaal en permanente psychosociale defecten/ tekortkomingen? 

 

"Recreational MDMA use...[...].. remains possible that preexisting difference.... Despite the limitations of suggesting causation from cross-sectional studies.... in the absence of evidence suggesting that humans are resistant... very strong biological plausibility of the observed findings,...strongly suggests ...  chronic reductions in neocortical serotonin signaling.

Further work is needed to understand the clinical consequences of reduced serotonin and whether the inferred reduction in serotonin signaling is secondary to axon loss or a long-lasting functional change. "

 

Om kort uit te wijden over die publicatieplicht, in het onderzoekswereldje draait alles om presteren. Om te voldoen aan de vastgestelde norm (aantal publicaties per jaar) ontkom je als onderzoeker er niet meer aan om je voornamelijk te richten op kwantitatief onderzoek... op relatief korte, vluchtige analyses en misschien zelfs voornamelijk over populaire thema's. Voor diepgaande analyse is volgens mij vaak geen tijd meer. Tijd is geld.. geld is verplichte prestatie... meer korte termijn gericht dan lange termijn



#5 snaap

snaap

    anchorman

  • Super Moderator
  • PipPipPipPipPipPip
  • 7,663 posts

Posted 18 June 2013 - 01:28 PM

Ik heb weinig aan continuum's posts toe te voegen. Ik blijf toch ook wel enigszins skeptisch over de waarde van heel veel studies naar de vermeende toxiciteit van MDMA. Gisteren op Bluelight was ook iemand die probeerde aan te tonen dat MDMA bewezen neurotoxisch was, maar alle artikelen waarnaar hij verwees gingen over 'ecstasy' (want wat is xtc precies? Vooral buiten Nederland kan dat echt _van alles_ zijn), polydruggebruik, of over studies in muizen, ratten en zelfs embryonale stamcellen. Weinig overtuigend, en des te meer omdat dit soort 'bewijzen' vaak gebruikt worden als het gaat om de risico's van de mogelijke toepassingen van MDMA in klinische settings. Daar zegt het in elk geval weinig over.

 

Denk dat aan heel veel onderzoek ook wel een publication bias zit - heel veel onderzoek wordt betaald met als doel om de schadelijkheid van MDMA te onderzoeken. Dan kan d'r ook maar beter wat uitkomen. Right?


Important notice: Due to the current financial crisis, we have decided to temporarily turn off the light at the end of the tunnel.

Thank you, the mdgt.


#6 dreamer

dreamer

    dingen

  • Engineering
  • PipPipPipPipPipPip
  • 9,398 posts

Posted 18 June 2013 - 03:11 PM

Ik snap alleen niet wat continuum met "tastbare toxiciteit op psychosociaal gedrag" bedoelt.

Volgens mij haal je hier twee compleet verschillende concepten van toxiciteit door de war.
Moet je toch even uitleggen waarom dit in een dergelijke review naar voren zou moeten komen.

#7 Phlogiston

Phlogiston

    poelitie

  • Admin
  • PipPipPipPipPipPip
  • 6,298 posts

Posted 18 June 2013 - 04:52 PM

Gerelateerd:

(Ookal is dit ook een vrij matig geschreven stukje, vandaar dat ik gekozen heb het niet eerder te posten)

 

FYI: Is Ecstasy Safer When It's Purer?
Is pure MDMA "absolutely" safe, as a Canadian health official claimed last year?

Last summer, British Columbia's top health official caused an uproar when he called the risks of MDMA -- the synthetic amphetamine sold as ecstasy -- overblown.

According to CBC News:

Provincial Health Officer Dr. Perry Kendall says while the pure form of the drug has been proven safe in controlled clinical trials by psychiatrists, the type of ecstasy sold on the street is laced with potentially dangerous impurities.


Ecstasy is one of a few names for MDMA, or 3,4-methylenedioxy-methamphetamine, the popular dance drug banned in the U.S. in 1985. The term ecstasy typically refers to the drug in a pressed pill form that might be laced with other substances besides MDMA. It also goes by the name molly, a powder or crystal form of MDMA that has a reputation for being "pure" MDMA, and thus, safer.

On its own, MDMA produces feelings of euphoria and connectedness, decreasing activity in the amygdala, a region of the brain associated with the fear response, and increasing activity in the pre-frontal cortex, where higher-level brain processing occurs. Like psychedelics such as LSD or magic mushrooms, it increases the level of the neurotransmitter serotonin in your brain, and possibly due to greater levels of the hormone prolactin, it also creates a kind of post-orgasmic state.

Side Effects

MDMA was used in psychotherapy in the 1970s and early '80s, but in 1985, it was classified as a Schedule I drug, meaning the government considers it a dangerous substance with high potential for abuse and no acceptable medical use. There are a couple unappealing side effects that have been observed with recreational ecstasy use: People have died of both dehydration and over-hydration (which causes brain swelling, ew) after taking MDMA, and it increases your blood pressure, so it can potentially lead to a stroke. At high doses, studies have found it can cause hyperthermia, or overheating, though there has been some debate over whether or not the MDMA itself can cause significant hyperthermia without overexertion.

"It's a lethal side effect," says Edward Mills, an associate professor of pharmacology and toxicology at the University of Texas at Austin. "It's rare, but it happens commonly enough." Mills studies the way ecstasy increases body temperature in animals. MDMA activates the sympathetic nervous system, the same nerves that generate fevers.

Other reported side effects have been somewhat overblown. A 2003 paper claiming ecstasy causes permanent brain damage not unlike Parkinson's Disease, for example, was retracted because it turned out the researcher administered the wrong drug. The potential neurotoxicity of MDMA--whether or not it damages the nervous system and the brain--is still contested.

Michael Mithoefer, a private psychiatrist in Charleston, South Carolina, has been working on using MDMA in psychotherapy to treat PTSD since 2000. In his research, he uses MDMA made in a university lab that's registered with the FDA as more than 99 percent pure. So far he's only seen short-term side effects, like dizziness, impaired balance and anxiety.

"Nothing is completely safe," he says. "We’re using it in a very controlled setting," with patients that are screened and monitored carefully, he explains. "It’s a favorable risk-benefit ratio, but that does not mean that even pure MDMA can’t be dangerous."

The Multidisciplinary Association for Psychedelic Research (MAPS), which sponsors Mithoefer's MDMA research and wants to make it a prescription medicine for use in psychotherapy, says "In laboratory studies, pure MDMA—but not Ecstasy—has been proven sufficiently safe for human consumption when taken a limited number of times in moderate doses."

Is Purer Safer?

MAPS doesn't endorse ecstasy because most ecstasy isn't pure MDMA -- it's often cut with a some unknown filler, as are other drugs like heroin and cocaine. Both caffeine and ephedrine, another stimulant, serve as common fillers for ecstasy because they look and function somewhat similar to MDMA, but are cheaper to obtain. They share some of the speed-like effects of ecstasy, though they don't give you the same increase in empathy and emotional openness.

There's also a lot of hand-wringing about how kids these days think "molly" is purer, safer MDMA (Details likened its reputation to that of organic fruit). But whether or not an adulterant makes your MDMA experience more or less dangerous depends, of course, on what it is. If your pill or powder is laced with something like baking soda, the toxicity of the MDMA would actually be diluted.

"If the adulterant is caffeine or ephedrine, you can get a combination of toxic effects that can be as bad or greater than MDMA alone," Mills says. "They may enhance each other’s toxicity, but definitive studies haven’t been done."

In both Canada and the U.K. recently, people have died after what they thought were ecstasy pills turned out to contain a toxic chemical called PMMA, or "Dr Death."

Ecstasy's toxicity is a scientific mystery because it lacks a clear "dose and response effect," according to Mills--one person might get sent to the hospital after one pill, while someone else can take 50, no problem. How many people actually die a year from ecstasy-related causes is hard to pin down, but according to the Substance Abuse and Mental Health Services Administration, there were 22,816 MDMA-related emergency room visits in 2009.

For Mithoefer's study, under controlled clinical conditions with research-grade, pure MDMA, the drug didn't show any long-term side effects. Trials of MDMA-assisted PTSD therapy have also been completed in Switzerland and gotten underway in Vancouver.

As for recreational drugs, it's pretty much impossible to tell whether what you're buying is 100 percent pure. You can buy test kits to check for some common adulterants. If your drug dealer happens to press his pills with baking soda, a less pure dose could actually be a bit safer, though the effects you're paying for will also be lessened. Other than that, you're probably better off with a purer dose of MDMA, rather than something that might be laced with a substance with Death in its nickname.

 

Bron

 

 

Maar zelfde conclusie, er moet meer onderzoek komen!!


Drugs against War



... R.I.P. Toasted ...


#8 continuum

continuum

    vergelijkt continue

  • Members
  • PipPipPip
  • 410 posts

Posted 18 June 2013 - 09:06 PM

So true!

 

Met psychosociale toxiciteit bedoel ik de schade die het individu zou oplopen op psychosociaal niveau... in relatie tot psychologisch/ sociologisch gedrag (vermeende persoonlijkheidsveranderingen, emotio-cognitieve veranderingen e.d.) De term toxiciteit is idd niet gangbaar binnen sociaal gedrag. Klopt.

 

'tastbaar' zou ook wel door 'meetbaar' vervangen kunnen worden.



#9 Spec87

Spec87

    Totally Engaged

  • Members
  • PipPipPipPip
  • 461 posts

Posted 19 June 2013 - 07:54 AM

Ik heb weinig aan continuum's posts toe te voegen. Ik blijf toch ook wel enigszins skeptisch over de waarde van heel veel studies naar de vermeende toxiciteit van MDMA. Gisteren op Bluelight was ook iemand die probeerde aan te tonen dat MDMA bewezen neurotoxisch was, maar alle artikelen waarnaar hij verwees gingen over 'ecstasy' (want wat is xtc precies? Vooral buiten Nederland kan dat echt _van alles_ zijn), polydruggebruik, of over studies in muizen, ratten en zelfs embryonale stamcellen. Weinig overtuigend, en des te meer omdat dit soort 'bewijzen' vaak gebruikt worden als het gaat om de risico's van de mogelijke toepassingen van MDMA in klinische settings. Daar zegt het in elk geval weinig over.

 

Denk dat aan heel veel onderzoek ook wel een publication bias zit - heel veel onderzoek wordt betaald met als doel om de schadelijkheid van MDMA te onderzoeken. Dan kan d'r ook maar beter wat uitkomen. Right?

 

Je hebt gelijk als je stelt dat veel onderzoek wordt gedaan op mensen die xtc hebben gebruikt ipv MDMA. Of dat er sprake is van polydrug-use.

Dat is ook logisch, want het is erg lastig om een sample te vinden waarin mensen alleen MDMA hebben gebruikt zonder andere middelen. Een oplossing zou zijn om een controlegroep te nemen die geen MDMA, maar wel andere vergelijkbare drugs heeft genomen. 

Zelfde geld voor xtc vs MDMA, het is bijna onmogelijk om mensen te vinden die altijd alleen maar pure MDMA kristallen hebben genomen ipv ook afgewisseld met xtc waarvan niet altijd 100% de samenstelling duidelijk was.

Dat ze daarom ook onderzoek doen op proefdieren of stamcellen is alleen maar logisch. En dat heeft inderdaad zo z'n beperkingen. Maar als er wordt gemeld dat stofje A, vergelijkbaar met ketamine, een anti-depressief effect heeft op muizen dan hoor je hier op het forum daar niemand over klagen, terwijl een animal-model van depressie me een stuk verder weg van de realiteit lijkt dan het meten van de expressie van serotonine receptoren in het brein van proefdieren tov mensen.

 

Wat betreft de publicatiebias: ik denk dat het iets complexer in elkaar zit. Op basis van eerdere literatuur wordt nu vaak de hypothese gesteld dat er veranderingen zullen optreden in het brein. Deze veranderingen worden ook vaak gevonden. Dat is geen bias, dat is gewoon voortbouwen op eerder onderzoek. Desondanks is de kans dat er schade wordt gevonden terwijl er in werkelijkheid geen schade is (type I fout) nog steeds stukken kleiner dan de kans dat ze schade missen terwijl er wel schade is (type II fout).

 

Ik heb me voorgenomen om op basis van de onduidelijkheid over wel of niet neurotoxiciteit dit najaar zelf maar een soort van literatuuroverzicht te maken over MDMA en neurotoxiciteit. Ik zou het nu ook wel willen doen, maar ben nu nog te druk met andere dingen voor de studie.

Ik vind het wel verdacht enerzijds de opinie heerst dat MDMA geen neurotoxiciteit zou kennen, maar dat velen wel sterk reageren als leden hier hogere dosissen MDMA in rappe successie achter elkaar gebruiken. Als het niet schadelijk is, waarom maken we ons er dan zorgen over?


Life starts at the edge of your comfort zone


#10 snaap

snaap

    anchorman

  • Super Moderator
  • PipPipPipPipPipPip
  • 7,663 posts

Posted 19 June 2013 - 09:05 AM

Goeie post, Spec87. Nice to have you back on the forum. Altijd goed om wat meer inhoudelijke input te krijgen. En goed idee om een literatuur review te doen over MDMA en neurotoxiciteit. :) Mij gaat het persoonlijk ook om het gebruik van veel van de argumenten over de schadelijkheid in de discussie over het nut van MDMA in klinische settings, en dan vind ik ze niet altijd even overtuigend.

 

Je hebt gelijk als je stelt dat veel onderzoek wordt gedaan op mensen die xtc hebben gebruikt ipv MDMA. Of dat er sprake is van polydrug-use.

Dat is ook logisch, want het is erg lastig om een sample te vinden waarin mensen alleen MDMA hebben gebruikt zonder andere middelen. Een oplossing zou zijn om een controlegroep te nemen die geen MDMA, maar wel andere vergelijkbare drugs heeft genomen. 

Zelfde geld voor xtc vs MDMA, het is bijna onmogelijk om mensen te vinden die altijd alleen maar pure MDMA kristallen hebben genomen ipv ook afgewisseld met xtc waarvan niet altijd 100% de samenstelling duidelijk was.[/quote]

Er zijn overigens wel studies waarbij heavy MDMA users werden vergeleken met polydrug users, maar hoeveel zware MDMA gebruikers zouden er zijn die verder geen andere middelen nemen? En hoe zorg je ervoor dat je voor alle andere variabelen controleert? Lijkt mij erg ingewikkeld.

 

Dat ze daarom ook onderzoek doen op proefdieren of stamcellen is alleen maar logisch. En dat heeft inderdaad zo z'n beperkingen. Maar als er wordt gemeld dat stofje A, vergelijkbaar met ketamine, een anti-depressief effect heeft op muizen dan hoor je hier op het forum daar niemand over klagen, terwijl een animal-model van depressie me een stuk verder weg van de realiteit lijkt dan het meten van de expressie van serotonine receptoren in het brein van proefdieren tov mensen.

Tuurlijk zijn animal model studies nuttig, aangezien het door niemand echt geaccepteerd wordt als je daar mensen voor zou gebruiken. In een van de studies die ik laatst las, werd een dosis van 5 mg/kg bij muizen gebruikt en dat als argument gebruikt voor de neurotoxiciteit van MDMA. Dat vind ik dan niet zo heel sterk...

 

Wat betreft de publicatiebias: ik denk dat het iets complexer in elkaar zit. Op basis van eerdere literatuur wordt nu vaak de hypothese gesteld dat er veranderingen zullen optreden in het brein. Deze veranderingen worden ook vaak gevonden. Dat is geen bias, dat is gewoon voortbouwen op eerder onderzoek. Desondanks is de kans dat er schade wordt gevonden terwijl er in werkelijkheid geen schade is (type I fout) nog steeds stukken kleiner dan de kans dat ze schade missen terwijl er wel schade is (type II fout)

Ja, maar die onderzoeken bouwen natuurlijk nog steeds voort op onderzoek dat er is gedaan naar de schadelijkheid van MDMA uit het verleden. Anyway, verder wel een goed punt.

 

Ik heb me voorgenomen om op basis van de onduidelijkheid over wel of niet neurotoxiciteit dit najaar zelf maar een soort van literatuuroverzicht te maken over MDMA en neurotoxiciteit. Ik zou het nu ook wel willen doen, maar ben nu nog te druk met andere dingen voor de studie.

Ik vind het wel verdacht enerzijds de opinie heerst dat MDMA geen neurotoxiciteit zou kennen, maar dat velen wel sterk reageren als leden hier hogere dosissen MDMA in rappe successie achter elkaar gebruiken. Als het niet schadelijk is, waarom maken we ons er dan zorgen over?

Ja, tuurlijk is iets schadelijk als je het in grotere hoeveelheden neemt. Dat geldt eigenlijk voor zo goed als alles, toch? :) Geldt ook voor water, paracetamol en alcohol en vanzelfsprekend ook voor MDMA.

 

[edit] Wat is die nieuwe quote functie irritant. Snaap niet precies hoe ie werkt maar meewerken doet ie niet. VET irritant.


Important notice: Due to the current financial crisis, we have decided to temporarily turn off the light at the end of the tunnel.

Thank you, the mdgt.


#11 Spec87

Spec87

    Totally Engaged

  • Members
  • PipPipPipPip
  • 461 posts

Posted 19 June 2013 - 09:22 AM

Goeie post, Spec87. Nice to have you back on the forum. Altijd goed om wat meer inhoudelijke input te krijgen. En goed idee om een literatuur review te doen over MDMA en neurotoxiciteit. :) Mij gaat het persoonlijk ook om het gebruik van veel van de argumenten over de schadelijkheid in de discussie over het nut van MDMA in klinische settings, en dan vind ik ze niet altijd even overtuigend.

 

Ik denk persoonlijk dat het in klinische settings ook wel meevalt. Maar wat mij betreft gaat het om 3 vragen:

 

1. Is MDMA neurotoxisch?

2. In welke mate?

3. Wat is het mechanisme dat leidt tot neurotoxiciteit?

4. Wat zijn de gedragsmatige/psychologische gevolgen van deze neurotoxiciteit?

 

Ik denk dat veel onderzoek zich op dit moment nog op vragen 1 en 2 richt. Over 3 bestaat nog een stuk meer onzekerheid, ook al tonen bepaalde studies ook kleine problemen op met korte termijn geheugen.

 

Mijn beeld tot nu toe is dat MDMA bij regelmatig/veelvuldig gebruik wel degelijk neurotoxisch is. Wat dus feitelijk zegt dat de stof neurotoxisch is.

Op de andere vragen hoop ik door een goed overzicht te maken van alle recente literatuur (niet alleen de paar studies uit deze review) een beter beeld te krijgen.

 

 

 

Ik heb me voorgenomen om op basis van de onduidelijkheid over wel of niet neurotoxiciteit dit najaar zelf maar een soort van literatuuroverzicht te maken over MDMA en neurotoxiciteit. Ik zou het nu ook wel willen doen, maar ben nu nog te druk met andere dingen voor de studie.

Ik vind het wel verdacht enerzijds de opinie heerst dat MDMA geen neurotoxiciteit zou kennen, maar dat velen wel sterk reageren als leden hier hogere dosissen MDMA in rappe successie achter elkaar gebruiken. Als het niet schadelijk is, waarom maken we ons er dan zorgen over?

Ja, tuurlijk is iets schadelijk als je het in grotere hoeveelheden neemt. Dat geldt eigenlijk voor zo goed als alles, toch? :) Geldt ook voor water, paracetamol en alcohol en vanzelfsprekend ook voor MDMA.

 

[edit] Wat is die nieuwe quote functie irritant. Snaap niet precies hoe ie werkt maar meewerken doet ie niet. VET irritant.

 

Klopt, water is wel een ander mechanisme dan paracetamol en alcohol (water en osmose, tekort aan zouten, etc)
 

Maar alcohol is ook neurotoxisch, zeker bij hogere dosissen en veelvuldig gebruik. Kwa paracetamol weet ik niet, er staat me bij dat het schadelijk voor de lever is, maar goed voor het hart.

 

Anyways, genoeg onduidelijkheid om eens goed uit te zoeken.


Life starts at the edge of your comfort zone






Also tagged with one or more of these keywords: MDMA, Neurotoxicity

0 user(s) are reading this topic

0 members, 0 guests, 0 anonymous users