2C-B

Uit DHPedia
Ga naar: navigatie, zoeken
Chemical
2c-b 2d.gif
IUPAC benaming 2-(4-bromo-2,5-dimethoxyfenyl)ethanamine
Overige namen 2C-B, 2,5-dimethoxy-4-bromo-fenethylamine
Gebruik
Inname Oraal
Dosis 6 - 50 mg
Werkingsduur ~5 uur
Effecten Psychedelisch
Tripreports
Chemische Informatie
Familie Fenethylamines
Molecuulformule C10H14BrNO2
Molecuulgewicht 260,13 g/mol
Smeltpunt 237-239 °C (HCl zout)
Marquis Foto Marquis 2cb DHP.jpg
Marquis Kleur Groen
Marquis Beschrijving Kleur wordt lichter na verloop van tijd (± 30 min)
Mecke Kleur Geel - Bruin
Overige Informatie
Wetgeving Opiumwet, lijst I


Erlenmyer.png Dit artikel gaat over een Research Chemical.
Lees de waarschuwingen over RC's voordat je dit middel inneemt!
2CB-3D.gif

2C-B is een psychedelische fenethylamine, die de volgende IUPAC benaming heeft: 2-(4-bromo-2,5-dimethoxyfenyl)ethanamine, maar wordt ook wel geschreven als: 2,5-dimethoxy-4-bromo-fenethylamine.

Gebruiks informatie

Effecten

Het effect van 2C-B wordt vergeleken met een kruising tussen MDMA en LSD, maar lijkt niet op de combinatie van beide. Veel gebruikers ervaren een empathogeen of entactogeen effect, vergelijkbaar met dat van MDMA. Dit betekent dat je gevoeliger bent voor de stemmingen van mede-trippers, en socialer, opener en invoelender. Ook is de algemene tendens dat het niet een heel zwaar psychedelicum is. Men ervaart wel een veranderde perceptie, maar minder mindfucks dan bij bijvoorbeeld LSD of paddo's. Bij hogere doseringen, of nasaal gebruik, geldt dat overigens meestal niet.

Dosering

2C-B is een potente fenethylamine. Doorgaans wordt 2C-B oraal gebruikt, maar nasaal is ook mogelijk.

Orale dosering:
  • 6 - 15 mg is een lichte, doorbraak, dosis
  • 15 - 25 mg is de gebruikelijke dosis
  • 25 - 50 mg is een zeer sterke dosis (en wordt onervaren psychonauten ook afgeraden)
Nasale dosering:

Hier is heel weinig over bekend, maar de dosering is in ieder geval niet hoger dan 15 mg voor een sterke dosis. Over het algemeen geldt voor nasaal gebruik dat het minimaal drie keer sterker is dan de orale dosering. Voorzichtigheid is dan ook ten zeerste geboden!

Werkingsduur

De werkingsduur ligt gemiddeld tussen 4 en 6 uur. Bij hogere doseringen is het echter niet ongebruikelijk dat alle effecten pas na 8 uur zijn verdwenen. De eerste effecten worden meestal al na 30 minuten na inname gevoeld. De piek van de trip wordt doorgaans 1 uur na inname bereikt en houdt dan ongeveer 3 uur. Daarna bouwt het langzaam af.

Tripreports

Bad trips

NB: Dit tripreport laat duidelijk het gevaar van research chemicals zien; denk goed na voordat je iets afweegt en ga er altijd van uit dat een nasale dosis minstens 3x zo sterk is als de orale dosis!

Overige informatie

Geschiedenis

In 1974 werd 2C-B voor het eerst gesynthetiseerd door Alexander Shulgin; een jaar later wordt de activiteit door Shulgin ontdekt. In de jaren '80 wordt 2C-B op de markt verkocht als alternatief voor MDMA, wat er voor zorgde dat het in 1985 in de VS illegaal werd. Dit vergrootte de populariteit van 2C-B echter alleen maar. In 1995 komt ook 2C-B in de VS op 'Schedule 1' list te staan. Nederland volgt in 1997 door 2C-B op de opiumlijst te zetten. Voor die tijd werd het in Nederland in smartshops als Nexus verkocht. Tot op de dag van vandaag neemt 2C-B nog steeds toe in populariteit in het illegale circuit.

Farmacologische eigenschappen

Kinetiek

Phase I Phase II
Km Vmax
MAO-A 43,8 2,3 Glucuronidation and/or Sulfation
MAO-B 63,8 1,7 [1]

Dynamiek

Receptor 5HT2A 5HT2C
Affiniteit (Ki) 16 nM

34 nM

190 nM [2]

36 nM [3]

Radioligand [3H]Ketanserin [3H]Mesulergine

Chemische Eigenschappen

  • Formule: C10H14BrNO2
  • Moleculair gewicht: 260,13 g/mol
  • CAS nummer: 66142-81-2
  • Smeltpunt:
    • 237-239 °C (van HCl-zout)[4]
    • 198-201 °C (van HBr-zout)[4]
    • 208-209 °C (van acetaat-zout)[4]
  • λ max : 294 nm (opgelost in H2SO4)

Synoniemen

  • Nexus
  • Bees
  • B
  • Bromomescaline

Links

Referenties

  1. Metabolism of Designer Drugs of Abuse: An Updated Review, M.R. Meyer, H.H. Maurer, Curr. Drug Metab. 2010, 1, 468-482
  2. 1-(4-(3-Phenylalkyl)phenyl)-2-aminopropanes as 5-HT(2A) partial agonists, C.S. Dowd, K. Herrick-Davis, C. Egan, A. DuPre, C. Smith, M. Teitler, R.A. Glennon, J. Med. Chem., 2000, 43, 3074-3084
  3. Binding of phenylalkylamine derivatives at 5-HT1C and 5-HT2 serotonin receptors: evidence for a lack of selectivity, R.A. Glennon, R. Raghupathi, P. Bartyzel, M. Teitler, S. Leonhardt, J. Med. Chem., 1992, 35, 734-740
  4. 4,0 4,1 4,2 PiHKAL #20 2C-B, A. Shulgin, A. Shulgin, PiHKAL 1991


Amfetamine: B-DFDOBDOIDOMTMA-6Overige

Fenethylamine: 2C-B2C-C2C-E2C-I2C-T-72C-T-21MescalineOverige
Tryptamine: DMT5-MeO-DMTPsilocinePsilocybineαMTDiPTDPT4-HO-MiPT5-MeO-DiPTOverige
Ergoline: LSALSDOverige